تاریخ : دوشنبه 29 ارديبهشت 1399     |     کد : 457

دانشنامه حمل بار و کالا

اینکوترمز چیست؟

در عصر حاضر در مراودات بازرگانی بین المللی ،کمتر قراردادی است که در آن یکی از اصطلاحات اینکوترمز یا International commercial Terms استفاده نشده باشد.جامعه تجاری و حقوقی بین المللی نیاز به مجموعه مشترک قوانین دارد که برای جلوگیری از هر گونه سوء تفاهم و اختلافی در حمل و نقل بین المللی قوانین مشترکی باید توسط طرفین یک معامله رعایت شوند تا بتوان بدون هیچ اشکالی نسبت به انعقاد یک قرارداد صحیح بین المللی اقدام کرد.

در ایبن راستا اتاق بازرگانی بین المللی ( ICC ) مجموعه ای از اصطلاحات اینکوترمز را منتشر کرده است که در سطح جهانی به رسمیت شناخته شده است و بواسطه آن ها تعهدات خریداران و فروشندگان در قراردادهای جهانی مشخص می شوند  و از سردرگمی در قراردادهای بازرگانی بین المللی جلوگیری می کند و پایبندی به آن و نحوه صحیح اجرای آن جز اصلی الزامات تجارت بین المللی است.

  اینکو تِرمز ( به انگلیسی :( Incoterms ) یک کلمه مرکب است که از ترکیب سه کلمه انگلیسیInternational Commercial Terms) ) به معنی اصطلاحات بین‌المللی بازرگانی تشکیل شده‌ است. اینکوترمز برای اولین بار در سال ۱۹۳۶ توسط اتاق بازرگانی بین‌ المللی International Chamber Of Commerce or (ICC) تهیه و تدوین شده‌است و نام آن Incoterms 1936 بود. از آن زمان، اینکوترمز به یک استاندارد قراردادی قابل قبول در سراسر جهان تبدیل شده است که بسیاری از روش ها و شیوه های مطرح در آن از اصول اصلی قوانین و مقررات در مراودات بازرگانی و تجاری گمرکات جهان قرار گرفته است.
پویا بودن این مجموعه اصطلاحات در هر دوره مجددا به روز می شوند تا رویدادهای تازه تجارت بین المللی و تغییرات آن را پوشش دهند. این به روز رسانی ها تاکنون در سال های ۱۹۵۳ ، ۱۹۶۷ ، ۱۹۷۶ ، ۱۹۸۰ ، ۲۰۰۰، ۲۰۱۰ و2020 اجرا شده است که در زیر به تشریح برخی از موارد آن اشاره می شود. 

قواعد اینکوترمز  چه مواردی را مشخص می کند؟

  • Transfer Risks   یا نقطه انتقال ریسک

باید مشخص شود که نقطه حساس تحویل کالا از فروشنده به خریدار یا اصطلاحا (Delivery Point) کجاست و در کجا ریسک از فروشنده به خریدار منتقل می شود.

  •   هزینه ها/ Allocation costs

در اینجا، اینکوترمز مشخص می کند چه کسی مسئولیت پرداخت کدام هزینه ها را برعهده دارد. برای مثال چه کسی هزینه بیمه را بر عهده می گیرد.

در اصطلاحات گروه های E & F طرف قرارداد، متصدی حمل و در نتیجه مسئول پرداخت کرایه حمل ،شخص خریدار و در اصطلاحات گروه های C & D طرف تنظیم قرارداد با متصدی حمل در نتیجه متعهد پرداخت کرایه حمل،فروشنده خواهد بود.

  •   مسئولیت ها/ Notices to Seller & Buyer

طبقه بندی اینکوترمز مشخص می کند که چه مسئولیت هایی بر عهده کدام یک از طرفین معامله است. به عبارتی تعیین می کند که مسئولیت هایی همچون اقدام برای بیمه و اخذ پروانه صادرات و واردات و حمل و نقل و لجستیک بر عهده کدام یک از طرفین معامله است و هر یک از طرفین چه مسئولیتی نسبت به طرف مقابل دارد.

اینکوترمز به مسائل مرتبط با حمل کالا از فروشنده به خریدار پاسخ می‌دهد. مسائلی شامل حمل کالا ها ، ترخیص کالا ، واردات و صادرات کالا ها، اینکه چه کسی مسئول پرداخت می‌باشد و اینکه ریسک جابجایی و انتقال کالا در مراحل مختلف حمل بر عهده چه کسی می‌باشد. باید در نظر داشت مسئولیت های مطرح شده بواسطه اینکوترمز شامل مواردی نمی شود که طرفین باید مستقلا در خصوص آن ها به توافق برسند، به عبارت دیگر ،اینکوترمز جایگزین یک قرارداد فروش کامل نیست و تا حدودی کاربرد مشخص دارد ولی در اصل سنگ معیار برای انجام روال و اصول کلی معاملات بین الملل می باشد.

اینکوترمز به چهار گروه D-C-F-E با اصطلاحات وابسته به هر گروه تقسیم شده‌است که شامل ۱۱ اصطلاح اصلی و تعدادی اصطلاح ثانویه است که به خریداران و فروشندگان کمک می کند تا مفاد یک قرارداد را به شکلی واضح تر مطرح کنند. بنابراین، خطر تفسیر نادرست مفاد قرارداد به حداقل می رسد و با استفاده به چهار گروه اصلی

 E,F,C & D میتوانیم به اختصار و مفاهیم آن به یازده دسته تقسیم بندی می شوند دست بیابیم.

آخرین تغییرات اینکوترمز ۲۰۲۰ 

جدیدترین ویرایش اصطلاحات اینکوترمز ، در تاریخ ۱ ژانویه سال ۲۰۲۰ به مرحله اجرا گذاشته شده  و از ۱۱ اصطلاح تشکیل شده است که برای این به روزرسانی لازم است که اینکوترمز 2020 و تغییرات آن را مجددا بررسی کرد.

اگرچه هنوز می توانید از نسخه های قبلی اینکوترمز مانند اینکوترمز ۲۰۱۰ استفاده کنید، در هر صورت این مورد پیشنهاد نمی شود ؛ اگر از قوانین اینکوترمز ۲۰۲۰ استفاده نمی کنید، باید به طور واضح در قرارداد خود ذکر کنید که از کدام نسخه استفاده می کنید و اطمینان حاصل کنید که مستندات شما در طول معامله صحیح است و میتوان به درج عبارت تنظیم قرارداد بر مبنای اینکوترمز 2010 یا 2020 اشاره کرد.

تفاوت اصلی بین اینکوترمز ۲۰۲۰ و اینکوترمز ۲۰۱۰ چیست؟

۱. تغییر در اصطلاح تحویل در ترمینال ( DAT ) به تحویل در محل تخلیه شده ( DPU ) تغییر کرده است. این تغییر نام حاکی از این واقعیت است که تحویل می تواند در هر مکانی اتفاق بیفتد، و دیگر ضرورتی برای تحویل بار فقط در یک ” ترمینال ” حمل و نقل نیست و کالا در مقصد مورد نظر می تواند تخلیه شود بنا به توافق طرفین معامله.

۲. بیمه حمل و نقل :

( تغییر در سطوح پوشش بیمه CIF و CIP):

در اینکوترمز 2010 فروشنده موظف بود که حداقل پوشش بیمه‌ای را مطابق کلوز C انستیتو بیمه‌گران لندن فراهم کند. اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC)، در نسخه اینکوترمز 2020، سطوح مختلف بیمه‌ای در این دو قاعده را مد نظر قرار داده است؛ در اصطلاح CIF فروشنده کمافی‌السابق موظف به خرید حداقل پوشش بیمه‌ای است اما می‌تواند پوشش بالاتری نیز بسته به توافق با خریدار تهیه کند. اما در CIP بر خلاف نسخه 2010، باید حداکثر پوشش بیمه را خریداری نماید. علت این تفاوت در سطوح پوشش بین دو اصطلاح مزبور، در تفاوت نوع حمل کالا و ریسک بالاتر حمل و نقل کالا در قاعده CIP است که شاید به نوعی هزینه های بیمه کالا را تا میزان قابل توجهی افزایش دهد حتما در صورت حمل کالاهای با ارزش زیاد بایستی صراحتا قید شود.

۳. اینکوترمز ۲۰۲۰ تلاش می کند تا بر اساس FCA در رابطه با صدور بارنامه با درج عبارت On Board به فروشنده کمک کند. طرفین معامله می توانند موافقت کنند که در صورت نیاز خریدار قبض بارگیری را برای فروشنده صادر کند که در آن صورت می توان گفت به نوعی قبض بارگیری Cargo On Board. می باشد.

۴. قوانین اینکوترمز ۲۰۲۰ اکنون وضعیتی را پوشش می دهد که خریدار یا فروشنده ، کالا را بدون استفاده از خدمات شخص ثالث با استفاده از وسایل نقلیه خود حمل کند.

تعیین دقیق‌تر لیست هزینه‌ها:

در اینکوترمز 2020 این امکان وجود دارد که هر یک از طرفین بتوانند لیست تمامی هزینه‌های مرتبط را در یک نگاه مشاهده کنند و دیدگاه روشن‌تری نسبت به کل هزینه‌های مرتبط با خرید و فروش کالا داشته باشند. جزئیات تقسیم هزینه بین خریدار و فروشنده می‌تواند حوزه وظایف هر یک از آنها را به نحو دقیق‌تری مشخص کند.


PDF چاپ چاپ